Postanowiliśmy wystartować z nowym cyklem krótkich pogadanek, ilustrowanych materiałami z rozgrywki, dzieląc się tym samym naszymi wstępnymi uwagami na temat nowych produkcji. W kolejnych, około dwudziestominutowych epizodach – o ile niniejsza formuła przypadnie Wam do gustu – gościć będą zarówno produkcje wysokobudżetowe, jak i mniejsze produkcje z sektora gier niezależnych.
Nareszcie piątek! Można się wyluzować, wypić gorącą herbatkę – z prądem, lub bez – i zagrać w jakąś gierkę. Co i my czynimy skwapliwie. Jako bonus wyprawa do krainy magii i miecza!
Pierwsze chwile spędzone z Ori sugerują prostą, uroczą, artystyczną platformówkę. Jednak jak się szybko okazuje, pod tą niewinnie wyglądającą oprawą kryje się pozycja rozbudowana i momentami bardzo wymagająca.
Kolejny podcast, tym razem nieco wcześniej niż zwykle, choć było by jeszcze szybciej gdyby nie koleje losu. Następny odcinek będzie niebawem, jak „gardło sobie podrzynam” ;) Skład ten co zwykle, Wujo nadal zdegradowany z roli prowadzącego, którego rolę ponownie pełnię Ja – Konsolite. „Wyjątkowo” poszliśmy na żywioł, w myśl zasady „To się wytnie” . Jak …
Wing Commander to pozycja, której premiera miała miejsce w 1990 roku. Mimo to nawet teraz potrafi przyciągnąć do komputera, zająć długie godziny i zszargać nerwy – w pozytywnym tego słowa znaczeniu.
No nie! Jest piąteczek, ale trzynastego, a więc jeżeli jesteście przesądni to nie czytajcie dalej. Tak wiem… i tak przeczytacie bo na deser nowy Wolfenstein i BAFTA dla rodzimej produkcji.
Wybacz mój ssssskkkaaaarbie, że Cię nieco zapuściłem, ale w końcu nadszedł dzień twojej modernizacji. Dostaniesz nowe bebechy. Najwyższa pora ponieważ chcę „grać w greu”!
Nareszcie weekend. Gramy, bawimy się i pijemy… herbatkę z prądem! A co poza tym? Odpoczywamy po bardzo ciężkim tygodniu. Na tapecie zombiaki i Wiedźmin 3 za friko. Naprawdę!
Piątek to najlepszy dzień na przedstawienie 13 odcinka naszego podcastu, nieprawdaż? Zapraszam do zapoznania się z kolejnym nagraniem Tomografu, gdzie tradycyjnie przyjrzymy się szeregowi interesujących pozycji.
Nie ma to jak przygodówka w starym, dobrym stylu. Taka z klimatem, ciekawymi zagadkami i niesamowitą, artystyczną wizją. Wszystkie te warunki spełnia dowieziony nam przed premierą na „Izbę przyjęć” Tormentum – Dark Sorrow.
„O, nie! Znowu będzie o kartach!” – wykrzyknie pewnie niejeden z Czytelników, odwiedzających naszą stronę wystarczająco często, by zauważyć iż w ostatnich tygodniach pojawiło się sporo tekstów dotyczących komputerowych – i nie tylko – karcianek. Cóż, nie ukrywam, że od pewnego czasu staram się przeszczepić zamiłowanie do tej formy rozrywki zarówno do serc naszych Drogich Czytelników, jak również rozpaczliwie przyciągnąć uwagę reszty ekipy Grastroskopii.
Co to? Znowu piąteczek? A przecież nie było żadnego tekstu na „G”. No cóż… tak czasem bywa. No, ale nie martwcie się – coś tam się wrzuci. Żegnamy też pana Spocka.
Subskrybuj kanał GRAstroskopia.pl